Design Team

Arte Banale Drycha Kasza Tores

Mam na imię Agnieszka i jak każda szanująca się kobieta w moim wieku jestem szczęśliwą posiadaczką idealnego męża, dwójki dzieci i kota. Ale dalej jest już mniej standartowo: nie gotuję, delikatnie rzecz ujmując – nie mam obsesji na punkcie porządku, unikam odrabiania lekcji z dziećmi, nie chodzę na niedzielne spacery. A dlaczego? Bo każdą wolną chwilę spędzam przy biurku i coś dłubię. Po okresie fascynacji haftem, drutami, decoucage-em i biżuterią z koralików nastała „era papiera”. Scrapbooking skradł mi serce, czas i myśli. Po fazie robienia tylko „do szuflady”, przyszedł czas na ujawnienie się i w maju 2010 wystartowałam z własnym blogiem. Od tego momentu wszystko nabrało rozpędu, nad którym już nie panuję, a którego efektem jest m.in. moja współpraca z „Na Strychu”. Jestem wielbicielką robienia kartek, bo powstają szybko i mają nieograniczoną możliwość „ruszenia w świat”. Niemniej jednak zdarza mi się zrobić jakiś album czy LO. Ostatnio odkryłam jak przyjemne jest tworzenie ATC-iaków. Jestem wyznawczynią teorii – „mniej znaczy lepiej” i nie zawsze wyszukane metody dają wyszukany efekt. Prostota i umiarkowanie, zarówno kolorystyczne jak i stylistyczne są mi bardzo bliskie. Cały czas jestem na etapie szukania własnego stylu i wciąż odkrywam nowe możliwości jakie daje scrapbooking, dlatego też moje prace są bardzo zróżnicowane.

Mam na imię Katarzyna znana jako Kasza. Prywatnie żona i mama 4 letniej Nadii. Uzależniona od scrapowania, kawy z mlekiem i słodyczy Odkąd pamiętam zawsze coś majsterkowałam. Na własny użytek nazywam to „upiększaniem świata”, bo jest taki szary a przez to czasem też nudny. Moja przygoda ze scrapbookingiem rozpoczęła się w 2007 r za sprawą Tores. Zainspirowana jej pracami powoli zagłębiałam się w ten barwny świat. A ponieważ miałam dużo wolnego czasu oddałam się scrapbookingowi bez reszty. Szybko stało się to moim sposobem na życie, wypełnieniem każdej wolnej chwili. Z zapartym tchem śledziłam blogi Mirabell, K-mai i oczywiście Agnieszki. Uwielbiam tworzenie prac ślubnych; kartek i albumów. Doskonale czuję się też w temacie dziecięcym, ale o tym już wkrótce. Zapraszam do „Moich pasji”. Mojego małego świata pełnego barw i pozytywnych emocji.

Od zawsze zajmuję się różnymi kreatywnymi dziedzinami – rysunek, malowanie kawą, fotografia, scrapbooking, lalki, ostatnio nawet wgłębiam się w biżuterię. Istne szaleństwo W craftujące środowisko zaczęłam wsiąkać na dwa miesiące przed pierwszym Warszawskim Zlotem Scrapbookingowym, czyli około trzech lat temu. Od tamtego czasu brałam udział w wielu konkursach (z nienajgorszymi wynikami ). Współtworzyłam Craftowo, Craft Imaginarium. Byłam wyróżniona na portalu Digart.pl „Digartem Dnia”, a na variart.org niejednokrotnie moje prace dostawały status „Dań Głównych”. W roku 2010 miałam dwie wystawy: pierwszą na Festiwalu UFO Openstage, drugą w warszawskiej Antrakt Cafe. Obecnie kilkanaście moich kolaży jest wystawianych w kawiarni Mesita w Warszawie.

Jestem niepracującą mamą dwóch córek (Hani – 6 lat i Zuzi – 3 lata), której duża część życia toczy się w internecie Ogarniam domowy chaos, czytam książki, lubię kino, skrapowe spotkania, lato i spokój. W zamierzchłych czasach zajmowałam się malowaniem na szkle, potem wciągnął mnie decoupage. Ze scrapbookingiem zetknęłam się po raz pierwszy w 2005 r. na forum Wizaż. Zaczęłam od tworzenia pamiętnika z okresu ciąży, na pamiątkę dla Hani, i właściwie cały czas moja skrapowa działalność to głównie skrapy i mini-albumy ze zdjęciami dzieci, zatrzymujące ulotne chwile codzienności. Moja pamięć jest w tych zdjęciach, chciałabym, żeby ktoś jeszcze je oglądał i dostrzegał to, co ja widzę. Od czasu do czasu oczywiście robię kartki i bardzo lubię ozdabiać pudełka (a ponieważ nie mam co z nimi robić, to rozdaję). Mój styl skrapowy? Kiedyś ktoś określił moje prace jako „odlinijkowe”, bo lubię porządek, proste formy i kształty, harmonię, dużo przestrzeni. Dużo czasu zajęło, zanim nauczyłam się tworzyć prace warstwowe, poszarpane, rozwichrzone, ale i tak nie są nigdy specjalnie bogate, jestem zdecydowaną minimalistką. Staram się, żeby wszystkie dodatki, ozdoby, podkreślały i wyróżniały zdjęcie, bo to ono jest dla mnie najważniejsze. Także kolory papierów i dodatków w większości wypadków dobieram do kolorów zdjęcia. To jest właściwie klucz do każdej mojej pracy: zaczynam od wybrania papierów pasujących kolorystycznie do fotografii (dlatego korzystam zarówno z pasteli jak i z bardzo jaskrawych kolorów – zależnie od potrzeby), potem tworzę sobie w głowie kompozycję, również odpowiednią do zdjęcia, a na końcu dobieram dodatki. Ponieważ uwielbiam zielony kolor, a koło uważam za kształt absolutnie idealny, więc pasują mi do wszystkiego i bardzo często występują w moich pracach. Jeśli chodzi o narzędzia i ozdoby skrapowe, to jestem raczej tradycjonalistką, trudno przekonuję się do nowych wynalazków i skomplikowanych urządzeń. Lubię rzeczy proste, łatwe i szybkie w użyciu – stemple, ćwieki, guziki, wstążki, kwiatki papierowe i tekturowe kształty. Stemple to moje uzależnienie, kocham je i ciągle mam wrażenie, że za mało ich używam (że mam za mało, to wiadomo). Kocham też wszelkie wyzwania – ograniczenia mnie inspirują, pomagają wybrać jakąś przewodnią myśl, styl, spośród tej nieograniczonej liczby możliwości, w których się bez tego gubię. Jeśli ktoś ma ochotę zaprosić mnie do jakiegoś wyzwania, zabawy, wymiany – czekam